“Birinin sessizliğini dinleyeceksem artık, kendiminkini seçtim.”
Ağırlaştırıcı Sebepler Divanı
“Birinin sessizliğini dinleyeceksem artık, kendiminkini seçtim.”
Ağırlaştırıcı Sebepler Divanı
Bugün benim doğum günüm, ne sarhoşum ne yastayım.
Her şey, zaman sonra sıkıcı. Her şey monoton. Her şey standart.
“Bizde birine isteyerek her sarıldığımızda ömrümüzün bir gün uzadığına inanılır.”
Biten Elif’ten.
Kitabın başlangıcındaki düşüncemde haklıymışım; fakat geneline bakıldığında hikayeyi sevemedim.
Bugün 19. Kaçıncı 19 olduğu değil de, mutlaka bir 19 olduğu daha önemli benim için. Hayatımda her ay bir rakamı anlamlı kılan biri var.
Ne mutlu bana.
Ormanların en sevimli maymunları adına.
Bundan böyle kurallara uygun yazacağım. Yoksa her an, kariyerimi etkileyen bir durumla karşı karşıya kalabilirim.
Sevgiler.
ayrıca bugün itibariyle başladığım kitap. anladığım kadarıyla yine bir ruhsal arayış hikayesi. tabiri yerindeyse “moda oldu” diyeceğim amma, konunun moda olabilmesi öyle kolay gözükmüyor. velhasıl bunun için, öncelikle yazarların içsel boyutlarına bakan kişiler olması gerek ki bu da modayla olacak bir şey değil. biri becerse, diğeri beceremez çünkü.
o zaman şimdilik adını “neyse” koyalım.
sessizlik beni tedirgin ediyor fakat kaosa da tahammülüm yok.
çarpıcı bir hikaye ve inanılmaz bir son içerir bu kitap.
-“Bütün hayatınızı Tanrı olmak için harcayıp sonra da ölürsünüz.”